Matthijs Gall.nl - Маттайс Галл.нл

SEOUL EKATERINBURG MOSKOU BEIJING PYONGYANG SHANGHAI HONG KONG HANOI BANGKOK

maandag, mei 29, 2006

Reisverslag N-Korea (2)

Eindelijk het land in

Na de 7,5 uur rond de grens gaat de trein dan eindelijk weer verder, door Noord-Korea op weg naar Pyongyang (평양). Nog steeds waren we behoorlijk paranoide, dus helaas durfden we nauwelijks foto's te maken. Men zal mij dus op mijn woord moeten geloven.

In de grensstad (Sinuiju) viel al op dat er nog redelijk veel mensen op straat en in de parken waren, te voet of op de fiets, maar nauwelijks auto's. Onze trein trok duidelijk aandacht. Ook viel daar al op dat heel erg veel land voor landbouw wordt gebruikt. Buiten de stad werd dat nog extremer.

Geen bomen!

Rijstvelden en oneindige leegte in Noord-KoreaEen gigantisch verschil van Noord-Korea met het Zuiden is: geen bomen! In Zuid-Korea is werkelijk elke berg en heuvel dichtbebost, dus van het minder ontwikkelde Noorden had ik minstens hetzelfde verwacht. Maar nee, er zijn simpelweg geen bomen! Niet alleen de dalen, maar ook de bergen/heuvels zijn volledig kaal.

Vanwege de armoede en hongersnood is intussen elk stuk land in gebruik voor landbouw. Ook land dat daar duidelijk niet voor geschikt is. Vanuit de trein kun je dat duidelijk zien, alles is geploegd, ook allerlei vreemde plekken zoals de berm van de treinbaan en veel te steile stukken op heuvels. Aangezien deze plekken hiervoor niet geschikt zijn leidt dit tot erosie, waardoor de laatste vruchtbare grond verdwijnt.

Dit is ook een van de redenen voor de kale bergen/heuvels, hoewel houtkap ook een oorzaak zal zijn.Het gevolg is dat de bergen eruit zien als halve woestijn, en nergens een boom is te bekennen. (Hoewel, soms zijn er wat bosjes op de heuvels en rond bepaalde gebouwen in dorpen zijn een paar bomen. Waarschijnlijk partijgebouwen of -villa's.)

Enorme armoede

Op de landbouwgronden zijn mensen met de hand aan het werk, of met ossen (!). En dat vaak zonder enige beschutting in de wijde omgeving. Tractoren zijn er nauwelijks. Soms zie je open trucks met ladingen mensen achterop, blijkbaar worden zo de gelukkigen vervoerd die niet hoeven te lopen naar hun veld.

De mensen zien er ergens wel ontspannener uit dan in Zuid-Korea, waar alles snel moet en iedereen haast heeft. Veel mensen zitten langs de weg een sigaretje te paffen of nemen rustig de tijd onze trein te bekijken. De voornaamste reden zal wel zijn dat het communistische systeem minder prikkel bied voor hard werk, en niet dat dat men daadwerkelijk zo relaxed is.

De trein

Intussen is de trein met een slakkengangetje van 40 km/h op weg naar Pyongyang. Wegens de slechte kwaliteit van het spoor is harder niet mogelijk, en zelfs met deze snelheid dendert vooral het restauratierijtuig al alle kanten op, alsof je met een terreinwagen over een zandweg vol kuilen rijdt.

Sowieso leek het restauratierijtuig uit een andere tijd te stammen. Alles was van hout, en de ventilatoren waren minstens 30 jaar oud. Wel werd de muur opgesierd door een Disney Winnie de Poeh-klok. Toen de een tunnel inreden was ineens alles donker. Enkel brandende sigaretten waren zichtbaar. Dino had de pech om net tussen twee rijtuigen te zijn op dat moment, en hing aldus zeker een minuut in het donker boven een gapend gat van zeker 20 cm (tussen de rijtuigen).

Aankomst

Yanggakdo Hotel, deze foto is overigens later genomen, toen we aankwamen was het donkerMet anderhalf uur vertraging komen we rond een uur of 9 eindelijk aan in Pyongyang. Onze twee gidsen herkennen ons al van buiten de trein, en begroeten ons hartelijk. Tot onze verbazing zijn het twee vrouwen, om de een of andere reden hadden we twee of tenminste één man verwacht. Zoals ik al eerder heb vermeld een vrouw van rond de 45 en een meisje van 20, stagiare van het toerismecollege.

Buiten het station stond ons privebusje (15 zitplaatsen) met chauffeur al te wachten, en werden we snel naar het Yanggakdo Hotel (zie foto) gereden. Daar wordt ons het programma verteld (wat natuurlijk totaal afwijkt van het geplande programma, maar ja), waarna de gidsen huiswaarts keren.

Het hotel is trouwens groot en behoorlijk modern, een typisch 3***-hotel. Onze kamers bevinden zich op de 39e verdieping (dichtbij de top), en zijn goed ingericht.

In het hotel bevonden zich trouwens vele buitenlandse toeristen. Het hotel is enkel bedoeld voor buitenlanders, en die worden door de overheid dan ook allen daar geconcentreerd. Sinds ik in december naar Korea kwam nog nooit zoveel buitenlanders en Nederlanders bij elkaar gezien, wat een vreemd gevoel geeft.

's Avonds met wat Britten een (smakelijk Noord-Koreaans) biertje gepakt in de hotelbar. Zij waren er 1 dag langer, en uit hun verhalen bleek wel wat we ons een stuk meer konden ontspannen. In de hele treinreis erheen waren we continu behoorlijk paranoide, aangezien we niet wisten wat te verwachten en geen gids bij ons hadden om te helpen en gerust te stellen. Bij aankomst bleek alles toch een stuk ontspannener...

Dag 1 (van 3): Pyongyang

wit...We zaten op de 39e verdieping, dus in de ochtend verwachtten we een aardig uitzicht. Maar... bij het openen van het raam zagen we enkel wit, overal (zie foto). Na enig turen vielen echter het gigantische pyramidevormige Ryugyong Hotel (322m, al 30 jaar 'in aanbouw') en het Koryo hotel tussen de wolken te ontdekken. Een surrealistische aanblik.

Kim Il-sungplein

Kim Il-sungplein, met op de achtergrond de nationale bibliotheekNa het ontbijt sightseeing! Eerst naar het Kim Il-sungplein, het hoofdplein van de stad, en ooit vergroot om groter te zijn dan het Rode Plein in Moskou. Aan drie zijden geflankeerd door ministeries, het Grote Studiehuis voor het Volk (nat. bibliotheek) en aan de andere zijde de rivier Taedong. Aan de andere oever is de Toren van het Juche-idee (Kimilsungisme) te zien. (Het is trouwens opvallend te noemen dat dit belangrijke gebouw niet naar Kim Il-sung is vernoemd.) We wandelen wat rond, en rijden vervolgens naar het Grote Monument iets verderop.

Mansudae, het Grote Monument

Het Mansudae Monument is een 20 m hoog standbeeld van de Grote Leider, Kim Il-sung. Het grootste standbeeld ter wereld van een leider. Aan beide zijden geflankeerd door gigantische sculpturen van arbeiders en militairen, en op de achtergrond het gigantische Koreaans Revolutionair Museum. Het geheel staat op een heuvel en kijkt uit over de stad.

Van ons werd verwacht dat we Kim Il-sung eerden en bloemen legden, dus die hadden we alvast uit China meegenomen.

Overigens was het standbeeld eerst bedekt met goud. Toen het Chinese staatshoofd echter langskwam vond-ie dat toch iets te veel van het goede (de Chinezen financierden Noord-Korea in feite, en van dat geld was dus het standbeeld verguld), waarop N-Korea een zeldzaam moment van buigzaamheid toonde. Het goud werd verwijderd, en nu is het standbeeld van koper (of brons?).

Triomfboog

We rijden verder en komen bij de Triomfboog. Daar gebouwd ter ere van Kim Il-sung overwinningstoespraak (in 1945 op de Japanners), daar gehouden. Met zijn 60 m hoger dan z'n broertje in Parijs (o symboliek). Gegraveerd op de boog is het lied, de Kim Il-sung-song :).

Hoewel Kim Il-sung een guerillaleider was tegen de Japanse bezetting (1910-1945), werden de Japanners uitgedreven door de Sovjets, die vervolgens Kim Il-sung aanwezen als nieuwe leider voor het land. In zijn overwinningsspeech bedankte hij dan ook in eerste plaats de Russen. Op de grote wandschildering aan hetzelfde plein stonden dan ook eerst Sovjets achter Kim op het podium.
Later is de geschiedenis herschreven en sindsdien heeft Kim Il-sung eigenhandig de Jappen verslagen. De Sovjets op de schildering zijn weggeschilderd. (Op de foto van het schilderij zijn trouwens ook opvallend veel mensen te zien, vanwege de feestdag (1 mei)).

Manifestatie bij de Nam-poort

Vervolgens werden we naar de recreatiegebied bij de Taesong-heuvel gereden. Hier zijn o.a. de dierentuin en een pretpark. Taesong (대성) betekent 'groot fort', en bij de (herbouwde) zuidpoort (Nammun / 남문) hiervan was een grote manifestatie ter ere van 1 mei, de Dag van de Arbeid.

Er werden wat toespraken gehouden, en er was N-Koreaanse zang door een koor en dans door verschillende groepen. Erg mooi en bijzonder.

Vervolgens verplaatste alles zich naar achter de poort, waar iedereen (meest Noorderlingen) had plaatsgenomen rond een veld van zeg 100x150m.

Hier meer dans. Eerst betrad een groep van enkele honderden Koreaanse vrouwen het veld, in kenmerkende sportpakken. De 'revolutionaire' (=oubollige) muziek startte, en synchroon beginnen ze een ochtendgymnastiekachtige dans te dansen. Heel erg maf eigenlijk, en het voelt gigantisch magisch om daadwerkelijk zelf bij zoiets aanwezig te zijn. Soortgelijke dingen ken je normaal alleen van tv, en hoewel dit lang niet zo groot waren als de grote Arirang Mass Games was ook dit toch heel bijzonder. Ik heb er trouwens ook een video van gemaakt, die online te bekijken is (via Google Video). (Aanrader!)

De gymnastiekdames maakten plaats voor de heren, voor een synchroon Taegwondo-demonstratie (tenslotte is het nog steeds Korea), ook erg indrukwekkend, en de synchrone bewegingen leverden interessante foto's op.

Hierna werden de Zuid-Koreanen met Noord-Koreanen samen in 2 teams ingedeeld, en moesten ze maffe spelletjes doen als touwtrekken en estaffetes. Niet echt wat je verwacht van een officiele gelegenheid in Noord-Korea...

Lunch

Vervolgens reden we langs Kim Il-sungs gigantische mausoleum (een van z'n voormalige paleizen) naar het zuiden van Pyongyang voor de lunch. Deze wijk was nieuwer, en werd daardoor gekenmerkt door grotere apartementencomplexen en extreem brede wegen.

Mangyongdae, Kim Il-sungs geboorteplaats

IMG_0478Kims persoonlijkheidscult is zover doorgeslagen is dat werkelijk elke plek waar-ie bij wijze van spreke een scheet heeft gelaten wordt geeerd als 'Revolutionary Site' en wordt opgesierd met een monument. Kim Il-sungs geboortehuis net buiten Pyongyang is dan ook heilig. Hier wordt met name Kims bescheiden achtergrond benadrukt.

Dat Kim in werkelijkheid ergens anders is geboren is een tweede. Herschrijven van de geschiedenis is een kunst op zich in Noord-Korea. Het geboortehuis verkeerde ook in een opvallende nieuwstaat (hoewel in traditionele stijl). Sowieso was opvallend hoe fantastisch mooi en goed onderhouden dit soort plekken erbij lagen. Een gigantisch contrast met het gebrek aan bomen in de rest van het land, en zelfs een aardig verschil met Zuid-Korea.

Metro

Pyongyang metrostationNu dan een ritje met de metro. Pyongyang heeft 2 lijnen, en zoals alle toeristen kregen we slechts het stukje van Puhung (부훙, Rehabilitatie) naar Yonggwang (영광, Glorie) (zie foto) te zien.

De metro ligt gemiddeld 100 m onder de oppervlakte, en is daarmee een van de diepste ter wereld. Reden hiervoor is waarschijnlijk dat-ie ook dienst doet als atoomschuilkelder, wat ook te zien is aan de drie dikke stalen deuren onderaan de roltrappen.

Ten tweede doet de metro dienst als prestigeproject. Natuurlijk was-ie 1 jaar eerder af dan de metro in Seoul, en alle stations zijn gigantisch versierd met marmer, zuilen, gigantische lampen en talloze mozaieken en schilderingen. De treinen zelf waren vooral redelijk oud en schaars verlicht. In elk rijtuig hingen natuurlijk portretten van Kim 1&2.

Tempel e.d.

IMG_0523Hierna nog even langs een (herbouwde) boeddhistische tempel. Religie is dan wel verboden in communistisch Korea, maar het regime heeft toch een aantal tempels herbouwd om Korea's rijke geschiedenis en cultuur te laten zien (want die is er ontegenzeggelijk). De tempel was aardig vergelijkbaar met complexen in Z-Korea. Op weg erheen kwamen we nog wat karakeristiek vervoer tegen, en langs een typisch dorpje.

De snelweg op

IMG_0606Hierna op weg naar ons overnachtingsadres in Myohyangsan, een berggebied 150 km ten noorden van Pyongyang. De reis voerde grotendeels over een van 's lands weinige snelwegen. Duidelijk gebouwd voor prestige en militaire doeleinden, want verkeer is er praktisch niet. Tijdens de 2 uur durende reis wellicht 10 andere voertuigen gezien. Wat je des te meer ziet is fietser die vrolijk over de weg slalommen, mensen die picknicken op het asfalt, of 2 bussen die doodleuk naast elkaar dwars op de weg staan geparkeerd.

IMG_0554De weg is breed uitgevoerd, met gescheiden rijhelften en ongelijkvloerse kruisingen. Aan onderhoud ontbreekt het echter een beetje... De volledige breedte van de weg is hard nodig om alle gaten in de weg te kunnen ontwijken. Er zijn een aantal grote dalviaducten, waarvan je maar hoopt dat ze nog even overeind blijven. In tunnels is geen licht, wat icm de eerder genoemde zaken soms onveilige situaties oplevert.

Sommige knooppunten zijn onaf en lijken ongebruikt. Zo ook een waar we zelf over reden. We reden over een viaduct, en ineens houdt het asfalt op. De snelwegdijk ligt er wel, dus hobbelen we 500 m over die fundering, totdat we verderop weer bij een snelweg mét asfalt aankomen.

In de tussentijd babbelen we wat met onze gidsen, en zien we onderweg dezelfde armoede als we al tijdens de treinreis zagen.

Myohyangsan

IMG_0543We komen aan bij ons hotel, waar we 1 nacht zullen overnachten. Het hotel lijkt rechtstreeks uit de jaren zestig te komen, en sindsdien ook niet meer onderhouden te zijn. De liften die werken gaan erg langzaam, maken vreemde geluiden en stoppen telkens 5 cm te hoog of te laag. In de kamer bevinden zich een oude tv (met propaganda!) en telefoon. IMG_0542In het ronddraaiende restaurant op de top drinken we een biertje, en na nog even het uitzicht te hebben aanschouwd gaan we nu maar naar bed.

Dag 2 (van 3): Myohyangsan en Pyongyang

... volgt spoedig in deel 3...

Labels:

4 reacties:

Op 29/5/06 12:50 , stephan zei...

mooie verhalen matthijs!

 
Op 31/5/06 11:59 , sibbelien zei...

heel indrukwekkend! we e-mailen binnekort! liefs
Sibbelien

 
Op 1/6/06 19:20 , Anoniem zei...

hallo broertje!!
nog maar paar maandjes... en dan is t avontuur voorbij...
trouwens Jo en ik hebben vandaag onze laatste examen gehad, als t goed is.. zijn we wel geslaagd! en maandag vertrek ik naar istanbul, ik stuur je een kaartje beloofd!!
zoenen van Lidwien

 
Op 11/6/06 23:13 , Desirée zei...

Heey Matti!
Jeetje wat een verhalen zeg! En inderdaad: het aftellen gaat beginnen. Wanneer kom je precies weer terug? Jaja, want ook hier gaan we aftellen...de 7sinners missen je wel hoor! Maar tot het zover is: blijf er vooral van genieten;)

XX Dees

 

Een reactie plaatsen

vrijdag, mei 26, 2006

Op de voorpagina



Even iets anders tussendoor. Mijn universiteit alhier schijnt met ruim 600 jaar Azie's oudste te zijn (en ruim ouder dan alles in Nederland). In vroeger tijden (tot ong. 100 jaar geleden) was het een universiteit die colleges gaf in Confucianisme. Daarbij werden officiele examens afgenomen die toegang gaven tot overheidsposten. Deze examens waren indertijd de enige manier om een hoog aangeschreven beroep te bemachtigen, en dus van groot belang.

Onlangs organiseerde de universiteit als evenement opnieuw zo'n overheidsexamen, maar dan nu voor de lol. Onderdelen waren o.a. Koreanse en Engelse letteren (een poeziewedstrijd), en zgn. e-Sports. Dat laatste hield een Starcraft-competitie in. (Zoiets kunnen ze echt alleen in Korea of wellicht Japan bedenken.)

Voor de gein had ik me, evenals Irina en mijn kamergenoot Brett, ingeschreven voor de gedichtenwedstrijd. Ter plaatse werden we in traditionele kledij gestoken (die ik heb mogen houden), waarna we op dezelfde plekken als vroeger adhv een thema een gedicht moesten schrijven. Wel met laptops nu.

Dit alles onder grote belangstellen van fotografen, vooral voor ons drie als jonge westerlingen. Op een gegeven moment stonden zo 15 fotografen tegelijk te fotograferen, en de volgende dag stonden we dan ook in zo'n 12 kranten. Bij sommige zelfs op de voorpagina, zoals op de vooraanstaande 중앙일보 (Centraal Dagblad), waarvan ik een exemplaar heb weten te bemachtigen. Kortom: een grappige dag en een nieuwe stap naar het Bekende-Koreaanschap!

3 reacties:

Op 27/5/06 00:04 , Winfried zei...

Hallo Matthijs,

Bewaar je een foto met je handtekening voor me ?

Groetjes + liefs van Winfried

 
Op 29/5/06 17:08 , jolande zei...

hhhhheeeeej

jah ik reageer ok weer eens even, sorry! maare heb je nog gewonnen met je gedichtje???

xxx jo

 
Op 31/5/06 11:56 , sibbelien zei...

Hoi Matthijs, ik ben nou toch zo benieuwd naar je gedicht! Laart je dat ook nog even zien? liefs van je mammie

 

Een reactie plaatsen

maandag, mei 22, 2006

Eindelijk: reisverslag N-Korea (deel 1)

Centraal station Beijing

Dag 1: vertrek Beijing

Op 29 april zouden we per trein vertrekken van Beijing naar Pyongyang. De dagen hiervoor stonden echter al behoorlijk in het teken hiervan. Zo moesten we onze visa ophalen op de DPRK-ambassade (onder toeziend oog van Kim 1&2). Ook zaten we de dag voor vertrek behoorlijk in de stress doordat de Chinees die de tickets had en ons naar het station zou brengen geen contact had opgenomen...

bestemming: PyongyangUiteindelijk bleek het slechts een stomme fout van onze hostel-receptie (die dingen verkeerd doorgaf), en zo zat we 29 april in de auto op weg naar het station van Beijing, waar het werkelijk stikte van de mensen.

Langs de trein liepen we naar onze rijtuigen. In feite zijn het slechts twee Noord-Koreaanse rijtuigen aan de reguliere intercity Beijing-Dandong (aan de grens). Aangekomen bij de Koreaanse rijtuigen voelde de sfeer al heel anders. Koreaanse conductueren met getekende gezichten en bruine uniformen. Nu begint het echt, voelden we.

Enkele reis Pyongyang?

In de trein overhandigde de Chinese agent ons de tickets Beijing-Pyongyang. Het waren echter enkeltjes... Wij waren in de veronderstelling de retourtjes te kunnen krijgen. De Chinees wist echter van niks, en kon alleen vertellen dat we die waarschijnlijk in Pyongyang wel zouden kunnen kopen. Met Noord-Korea als bestemming was dat echter niet het antwoord wat we wilden. Met nog maar 10 minuten tot vertrek raakte vooral Sonja nogal in paniek, onze coupe en reisgenoten in Chinatenslotte wil je niet naar Noord-Korea zonder garantie dat je er weer uit kan. De agent werd intussen ook wat onrustig en begon in paniek heen en weer te bellen. Met nog een paar minuten op de klok was er nog steeds geen zekerheid, en stormde Sonja in paniek de trein uit. De deuren bleken echter al gesloten... Uiteindelijk geraakten we dan toch buiten... Intussen raakte ik echter ook redelijk over de rooie, aangezien ik er dan wel weer vanuit ging dat het een misverstand was en de tickets dan waarschijnlijk wel gewoon in Pyongyang zouden zijn, en ik niet enkel hierom de hele boel wilde afblazen...

Terwijl de trein op het punt stond te vertrekken en de conducteur als begonnen te vragen wat het probleem was, hervond Sonja haar rust enigszins, leek de agent iets meer zekerheid te hebben en bedachten we dat we in elk geval de eerste 12 uur nog niet China uit zouden zijn, en we in Dandong (net voor de grens) tijd zouden hebben om te bellen voor zekerheid... Dus toch nog met de trein mee, maar erg gemakkelijk voelde het niet.

uitzicht uit het raam in ChinaMaar goed. In de trein zaten we met z'n 3en in een 4-persoons slaapcabine. Redelijk nieuw en prima in orde. De bedden waren exact groot genoeg. Vrijwel direct kwam er een Chinees echtpaar bij, op weg naar Dandong (aan de grens). Ze spraken enkel Chinees maar leken simpele doch aardige mensen. Ze deelden samen zo'n bed van 60 cm breed...

Dag 2 (in de trein): Het verboden boekje

Als leesvoer hadden ook o.a. de Lonely Planet Korea mee en boek over Pyongyang dat ik in Seoul besteld had. Aangezien het redelijk kritisch is vroeg wilde ik het eigenlijk niet meenemen, maar aangezien Dino en Sonja meenden dat het wel oke zou zijn toch maar meegenomen. In de trein lazen ze het echter beter en raakten ze alsnog redelijk in paniek over de inhoud en verweten mij het te hebben meegenomen. Ze waren bang dat we erdoor in de problemen zouden kunnen komen en wilden ervan af. wederom vanuit de trein, een willekeurige Chinese stad (Dandong?)Allerhande ideeen passeerden de revue, zoals het verstoppen, het uit het raam gooien en het aan de Chinese medepassagiers in bewaring geven. Uiteindelijk werd besloten te proberen het in de grensstad Dandong (in China) ergens in bewaring te geven, aangezien we daar toch een paar uur zouden hebben en al op zoek moesten naar een telefoon voor bevestiging omtrent de tickets.

Bij het station van Dandong (incl. standbeeld van Mao ervoor) gingen we aldus samen met een Chinese politieagent en een Noord-Koreaanse conducteur die ons zouden helpen op weg voor onze tweedelige missie. Het derde telefoonhuis wist uiteindelijk de verbinding met het noodnummer van onze Nederlandse reisorganisatie tot stand te brengen, waar men me een soort van zekerheid kon verschaffen.
Vervolgens togen we naar het naastgelegen hotel om te proberen de boeken in bewaring, waar men ons echter niet begreep. Uiteindelijk bood de politieagent aan om het op zijn politiepost op het station in bewaring te houden.

De grens over

de grensrivier. Merk op hoe de spoorbrug er nog steeds is, maar de verkeersbrug ooit is verwijderd...In totaal hebben we ong. 7,5 uur (!!!) aan de grens besteed. Enkele uren in Dandong (China) waar de Koreaanse rijtuigen werden afgekoppeld, Chinese formaliteiten werden voltrokken en een enorme menigte ons uitzwaaide. Vervolgens over de grensrivier, waarna we opnieuw urenlang stilstonden in Sinuiju, de grensplaats aan Koreaanse zijde.

In het station aldaar klonk een vreemde, treurige muziek, die een erg ongemakkelijke sfeer opriep. Het leek wel alsof men het speelde om mensen af te schrikken de grens over te trekken. Daarnaast werd het stationsgebouw opgesierd door een fraai portret van Kim Il-sung.

Onze bagage werd in Sinuiju doorzocht door Noord-Koreaanse douanebeambten. Hoewel de koffers en rugzakken behoorlijk open moesten en men wel even moeilijk leek te doen over mijn CD-roms met mp3 (voor mijn mp3-discman) waren ze echter de kwaadste niet. Ook de conducteurs in de trein waren ondanks de eerste indruk in Beijing vriendelijke mensen. Af en toe heb ik ze in het Koreaans vragen gesteld (over aankomsttijden e.d. dan). Ook met onze Chineze coupegenoten na de grens heb ik in het Koreaans kunnen babbelen.

Thuiskomen in (Noord-)Korea

Sowieso was het wel een maf gevoel. Na 5 maanden weet ik intussen m'n weg in Korea, en zo niet dan spreek ik over het algemeen genoeg Koreaans om die weg te vinden. In China was dit vanzelfsprekend veel minder het geval, waardoor je je toch wat minder gemakkelijk en thuis voelt.
In de trein naar Noord-Korea had ik echter een vreemd gevoel van weer 'naar huis' (=Korea) gaan. Het landschap en de gezichten van de mensen zagen er vertrouwder uit, en bovenal: de taal. Wie had ooit gedacht dat een trip naar Noord-Korea je een vertrouwd gevoel van naar bekend terrein gaan kon opleveren?
--- eind van deel 1 --- deel 2 volgt spoedig ---

Labels:

3 reacties:

Op 23/5/06 10:14 , stephan zei...

ben benieuwd naar deel 2 van je avonturen

 
Op 23/5/06 19:26 , sibbelien zei...

Hoi Matthijs! Spannend verhaal over je treinreids naar Beijing! ik dacht even dat ik achterliep met het lezen van je website, maar dit is dus een echt reisverslag. Groetjes van Oma,die erg blij is met je kaart!Dag, liefs van sibbelien

waarom staat er een rolstoellogootje naast het wachtwoord?

 
Op 24/5/06 18:08 , Winfried zei...

Hallo Matthijs,

Leuk je verslag te lezen, ik zie uit naar het vervolg !
Je zusjes hebben nu eindexamen.
Het ga je goed!

Groetjes + veel liefs van Winfried.

 

Een reactie plaatsen

woensdag, mei 10, 2006

Foto's van Noord-Korea en China

Vandaag heb ik de ong. 900 foto's van Noord-Korea en China online gezet. Nog geen tijd gehad om hieruit mooie selecties te maken (sorry Winfried), dat zal ik zsm alsnog doen. Geinteresseerden kunnen de lading foto's intussen al wel bekijken (ze staan momenteel helaas wel in chronologisch omgekeerde volgorde.)

Update: Om het leven van de bezoeker wat makkelijker te maken, heb ik uit de Noord-Korea foto's een selectie gemaakt, die te bekijken is door op onderstaande Korea-foto te klikken. De complete verzameling DPRK-foto's is ook nog steeds beschikbaar natuurlijk. Een dezer dagen zal ik aan de foto's ook even een mooi reisverslagje toevoegen. A.s. dinsdag is echter mijn Koreaanse eindtoets, het is dus een beetje druk.

Noord-Korea


China


Update

Labels: ,

6 reacties:

Op 11/5/06 17:11 , Kris zei...

Saluerende kids, maar wél met M&M's, dus dat scheelt weer. Lekkere commiblokken ook, maar wel interessant. Ben benieuwd naar de verhalen bij terugkomst ;)

 
Op 12/5/06 02:38 , Matthijs zei...

Verd*md, die M&M's had ik nog niet eens gezien... :P

 
Op 12/5/06 14:22 , Jelte zei...

Hey Wicher,

Foto's zien er goed uit en ben erg benieuwd naar je ervaringen in de Stalinistische wereld. Zie op de foto ook zeker overeenkomsten met Moskou. Verder alles goed? Hiero zijn de tentamens in volle gang en moet de bachelor thesis eind mei af zijn. Druk dus!

Grtz.
Jelte

 
Op 13/5/06 17:41 , stephan zei...

Fraaie foto's.
Maar ik zal je bij terugkomst niet direct vragen naar je ervaringen in Noord-Kore, anders wordt het wellicht een beetje teveel (gezien de diverse comments) ;)

 
Op 15/5/06 12:28 , Arif zei...

Erg intrigrerend! Nog niet alle foto's bekeken, maar tot nu toe lijkt het me wel vooral de 'goede' (mooie) kant van Zuid-Korea; alles ziet er modern en behoorlijk verzorgd uit en sommige gebouwen zijn ronduit indrukwekkend. Heb je ook een stukje van de 'dark side' (armoede) kunnen opmerken? In ieder geval schitterend dat je deze unieke kans hebt gepakt om dit land te zien!

 
Op 18/5/06 19:31 , sibbelien zei...

hie matthijs. alle 900 foto's bekijken lukt me niet so goed! Maar zo te zien heb je veel meegemaakt. veel kunst en cultuur en Noord-Koraans vertoon! Succes met je examen! Liefs van Sibbelien

 

Een reactie plaatsen

vrijdag, mei 05, 2006

Terug uit Noord-Korea

Even een berichtje om te laten weten dat ik veilig ben teruggekomen uit Pyongyang, en nu weer in Beijing ben.

De trip naar Noord-Korea was fantastisch. Ongelooflijk om de fascinerende stad Pyongyang te zien, met haar monumenten, communistische karakter en vergane glorie. Buiten de stad is de armoede verschrikkelijk. Mensen werken op het land met de hand of met behulp van ossen. Uit pure armoede wordt tegenwoordig ELK stukje land gebruikt voor akkerland, geschikt of niet. Dus ook steile hellingen en spoorbermen. Gevolg is hevige erosie en ook dat in het grootste gedeelte van Noord-Korea simpelweg geen bomen zijn, in groot contrast tot Zuid-Korea.

Wat nog wel de meeste indruk heeft gemaakt is het leren kennen van onze gidsen. Met z'n drieen hadden we twee persoonlijke gidsen en een chauffeur. De gidsen waren een vrouw van rond de 45 en een stagiare van 20. Het meisje was zo'n lief, mooi en aardig meisje, en zo hetzelfde als sommige Koreaanse meisjes die ik in Seoul ken. Vooral met haar hebben we in die 3 volle dagen een soort vriendschap opgebouwd. Veel gepraat en gelachen, niet zozeer over politieke onderwerpen maar over gewoon het dagelijks leven. Zo was ze erg geinteresseerd in andere landen, hoewel het voor haar slechts een droom is er ooit heen te kunnen. Ook de manier waarop ze reageerde op bijv. westerse muziek en andere nieuwe dingen die we bij ons hadden was fantastisch en heel ontroerend. Op de een of andere manier is ze zo hetzelfde als wij. (De gidsen hadden overigens binnen het systeem een behoorlijk normaal en niet arm leven.)

Hoewel ze nauwelijks Engels sprak konden we ook met de oudere gids erg goed opschieten. Het afscheid nemen was dan ook wel emotioneel. Vooral omdat je de triestheid van de situatie ziet, en elkaar waarschijnlijk nooit meer zal zien en nooit meer contact zal kunnen opnemen.

Ik heb in elk geval een fantastische trip gehad, een hoop interessante verhalen te vertellen en foto's te laten zien, maar dat volgt later nog.

Labels:

4 reacties:

Op 5/5/06 12:48 , sibbelien zei...

hoi Matthijs, net op je site gekeken (12.40u)en ja hoor: een nieuw bericht. Gek hoorhet idee dat jij hem eigenlijk later hebt gepost dan dat ik het lees! Wat gaat zo'n reis ook weer gauw voorbij. Je hebt er (nog?) geen foto's van of komen die nog? Toch heel bijzonder dat je ondanks het geijkte en officiele programma toch zulk persoonlijk contact kon hebben. Wij gaan a.s. ma. naar Zwitserland. Doei, veel liefs, Sibbelien

 
Op 7/5/06 23:08 , Winfried zei...

Hallo Matthijs,
Ben heel benieuwd naar je foto's, maar wees wel kritisch om niet alles te sturen, maar een goed overzicht.
Ik kan ze pas zien na onze Zwitserland-reis!

Heel veel liefs van Winfried

 
Op 8/5/06 22:04 , Stephan zei...

he matthijs,
Klinkt als een mooie belevenis! ik zie de foto's graag tegemoet. zal nog wel een mailtje sturen binnenkort.
groeten
stephan

 
Op 11/5/06 17:05 , Kris zei...

Klinkt mooi, zal ook de foto's even bekijken!

 

Een reactie plaatsen